DOSSIER - Dovensport

 

  1. Inleiding

Wij hopen door middel van deze rubriek sensibilisatie iedereen het beter leren kennen en begrijpen van de behoeften en verwachtingen van de dove en slechthorende sporters, de atleet begeleider, leden van onze federatie.

We bereidden een samenvatting die kan worden gelezen en geschreven door een direct of indirect betrokken breder publiek, namelijk de doven, slechthorenden, zijn entourage (familie,vrienden), de professional werkzaam op het gebied van doofheid (gebarentaal) of politicus om een paar te noemen.

De as van deze synthese is gebaseerd op twee gedachten om regelmatig terug te keren en waar we willen reageren op basis van de bevindingen hieronder beschreven :

        Ten eerste  :

  • Waarom sport onder doven en slechthorenden ?

        Ten tweede :

  • Waarom een sportfederatie van de doven en slechthorenden ?

We beperken ons tot de belangrijkste maatregelen om deze vragen te ontwikkelen in verband met de praktijk en het beheer van de sport voor dove en slechthorende mensen.

  1. Vragen en antwoorden
  • 2.1.     Waarom sport onder doven en slechthorenden ?

Het blijkt dat de meerderheid van onze leden al (of nog zal zijn) aangesloten bij een valide sportbond , waarbij de keuze is gebaseerd afhankelijk van de sport .

In tegenstelling tot hun horende partners, onze leden voelen ook de behoefte om hun sport te beoefenen in onze federatie.

          A – Affiliatie valide federatie

Integratie voor het grootste deel van haar tijd met valide horende leeftijdsgenoten (school, werk, enz.), het doof of slechthorend lid kan vroeg of laat geconfronteerd worden met een aantal obstakels binnen een valide federatie, we beperken ons tot het meeste voorkomen, namelijk :

  • Totaal of gedeeltelijk verlies van gegevens tijdens een gesprek in een bepaalde groep (training, vergadering) ;
  • Geen (of weinig) gebruik van gebarentaal omdat de entourage bestaat uit horende mensen die spontaan gesproken taal gebruiken ;

Het risico op ontmoediging en alzo het die sport niet meer wenst te beoefenen door dit doof of slechthorend lid.

We benadrukken echter dat in de praktijk een valide federatie essentieel is om aan de eisen voor topsporters te voldoen. Inderdaad, met een groter aantal partners uit alle niveaus kan de dove of slechthorende sporter zijn prestaties en doelstellingen bereiken en dus met progressie en uitkomst.

De aanwezigheid van een dove of slechthorende atleet in de federatie biedt ook de horende persoon de gelegenheid om de diversiteit en ervaring van doofheid te verkennen als een culturele en taalkundige staat en geen handicap te wijten aan communicatie.

          B – Affiliatie federatie voor doven - slechthorenden

Door doven gemeenschap, eenieder (doof, slechthorend of horende persoon) met kennis van dovencultuur en hun taal vaak gebruiken, namelijk de gebarentaal.

Binnen deze gemeenschap beheerd door de federatie, heeft het doof of slechthorend lid de belangrijkste voordelen in vergelijking met een valide federatie, namelijk :

- De ontvangen informatie individueel of in groep op dezelfde voet met betrekking tot de overige leden ;

- Deelname aan voorgestelde activiteiten, volledig zelfstandig, zonder het dragen van een hoortoestel ;

Het resultaat is een maatschappelijke ontwikkeling en heeft dit lid vertrouwde vloeibare communicatie met andere atleten en leiders door middel van haar eigen moedertaal, namelijk de gebarentaal. Dit wordt weerspiegeld in zijn prestaties in de federatie voor doven, maar ook binnen een valide federatie.

          C – Dubbele affiliatie

Het lidmaatschap bij deze verenigingen, namelijk valide(A) en dove (B) draagt ​​bij aan het welzijn van het lid bij zowel de atletische prestaties als op het sociale niveau met hun leeftijdsgenoten.

progressie < = > ontwikkeling

  • 2.2.     Waarom een sportfederatie van de doven en slechthorenden ?

De dovengemeenschap is samengesteld uit personen als onderdeel van een culturele en taalkundige minderheid en vindt zichzelf daarom niet gehandicapt of slechthorend. Deze termen worden gebruikt door elke persoon die weinig of geen kennis heeft van de dovenwereld of worden getrokken uit de wereld van de wetenschap.

In heel de wereld, werden sportfederaties gecreëerd door de dovengemeenschap zelf. In België werd een federatie opgericht in 1922 als een sportbond voor beoefening van topsport en breedtesport onder doven. Leden zijn aangesloten via de aangesloten clubs, deze federatie bestaat heden de dag nog steeds, meer dan 90 jaar. De sport in België werd daarom niet geprofileerd als dove sportfederaties tijdens de vorige eeuw, in tegenstelling tot sommige valide federaties.

Het lijkt erop dat binnen deze structuur :

- Communicatie, individueel of in groepen, tussen leiders en leden spontaan gedaan wordt door gebarentaal zowel nationaal als op internationaal niveau ;

- Elk lid heeft de mogelijkheid om te scholen als een leider (bijv. trainer, bestuurder, scheidsrechter, enz. ) ;

- Overdracht van culturele identiteit door deelname van hun collega's, dove - slechthorende leiders van een club of federatie ;

- Aansluiting bij federaties van EDSO op Europees niveau en de ICSD op wereldwijd vlak die erkend is door het IOC. Alleen aangesloten landen kunnen deelnemen aan internationale wedstrijden, waaronder de Deaflympics.

Met financiële steun van het Nationaal Olympisch Comité (BOIC) hebben onze topsporters de mogelijkheid om deel te nemen aan de Deaflympics. Echter, moeten ze vooral uit eigen zak; vanwege het gebrek aan juridisch kader met betrekking tot de erkenning van een federatie van doven en slechthorenden door de Vlaamse Gemeenschap en de Federatie Wallonië-Brussel; deelname aan Europese en Wereldkampioenschappen zelf betalen alsook de totale voorbereiding.  Dit is tegenwoordig onaanvaardbaar.

  1. Het vinden van sportbeleid in België (1999-2016) : Al 15 jaar van mislukking te wijten aan de integratie van doven en slechthorenden in een federatie voor gehandicapten

Net als de doven en slechthorenden, werd een sportbond voor gehandicapten opgericht in 1960 en sindsdien meestal beheerd door horende valide beheerders.

Door druk van de politieke wereld werd slechts een federatie voor gehandicapten toegestaan, te groeperen uit alle handicaps, en met inbegrip van doven en slechthorenden zonder de leiding van hun federatie te raadplegen.

De uitvoering van het decreet van 26 april 1999 door de Federatie Wallonië-Brussel (vroegere Franse Gemeenschap ) en het Besluit van 13 juli 2001 door de Vlaamse Gemeenschap dat niet langer toegestaan is dat de federatie (via haar taalkundige vleugels) voor doven worden erkend door de politieke autoriteiten en dus geen een beroep kunnen doen op de diensten van ADEPS of Sport Vlaanderen.

Waarom deze zogenaamde gedwongen integratie in hun federatie ? Dit is voornamelijk te wijten aan :

- Een paternalistische visie die leidt tot een onderschatting van de capaciteiten en vaardigheden van doven en slechthorenden, inclusief het beheer ;

- Een economische reden die niet is opgericht , namelijk de combinatie van handicaps binnen dezelfde structuur is minder duur voor de staat.

Gedurende deze 15 jaar, heeft de erkenning van de federatie voor gehandicapten niet de mogelijkheid om doven te integreren, ondanks de aan hen toegekende subsidies.

Onlangs, maakte IPC internationaal kenbaar met de suggestie om de ICSD -leden zijn onder andere doven en slechthorenden onder te brengen in hun Paralympics, te beginnen in 2020 wat volledig tegengesproken werd door ICSD.

Wat zijn de gevolgen als genoemd bij deze mondiale integratie ?

- De bestaande internationale en nationale structuur van doven en slechthorenden zal verdwijnen ;

- De media-impact van de participatie van doven en slechthorenden in de Paralympics zal niet beter zijn dan in de Deaflympics. In tegenstelling tot andere handicaps, doofheid is onzichtbaar ;

- Bij deze integratie zullen doven binnen de structuur van de Paralympics worden opgenomen en dus de nationale Paralympische federatie leiden ;

- Ontmoetingen tussen doven en slechthorenden en gehandicapten die niet de gebarentaal oefenen kan alleen gedaan worden door direct contact. Een tolk wanneer dat nodig is.

- Het belang van de algemene vergaderingen zal kleiner zijn omdat de punten die betrekking met doven en slechthorenden niet van toepassing zijn op andere handicaps en omgekeerd.

- De dove zal worden gedoemd om geleidelijk verlaagd in het bestuur van de federatie voor gehandicapten aanwezig te zijn wegens gebrek aan communicatie rol ;

- Het is niet mogelijk om terug te keren naar het bestaande juridische kaders in het land voor dovensport, omdat het in het voordeel van de gehandicaptensport is ingetrokken. Er zullen meer politieke discussie zijn.

Integratie in de Paralympics via IPC heeft ook betrekking met ​​integratie binnen de nationale federaties voor gehandicapten.

4.   Conclusie

Het is dringend nodig dat de politieke wereld zich bewust is van het belang van sport voor en door doven en dit met de steun van bestuurders uit de federatie van gehandicapten waardoor de opname van een wettelijk kader voor de erkenning van een dove sportbond in het ontwikkelen van het nieuwe decreet dat wordt geopend in 2016. Zoals dit al wordt gedaan voor de federatie van gehandicapten.

Erkenning van de sport onder doven is een springplank naar het beeld van gebarentaal en dus de erkenning van dove of slechthorende persoon met zijn eigen kenmerken, namelijk identiteit, communicatie en cultuur.

Op deze manier zal de sport in België worden beheerst en behandeld op dezelfde voet en zorgen voor een beter imago onder haar sporters zoals ook de Paralympics en de Deaflympics.