In Memoriam: Joseph François

IN MEMORIAM:

Joseph François
28/02/1929 - 19/08/2009

Functies:

• Koninklijk Sportverbond der Doven van België (voortaan BDC genoemd)
  - Voorzitter 1997-2002, 2006-2009
  - Ondervoorzitter 1980-1997
  - Secretaris-Generaal 1955-1960
  - Technisch afgevaardigde tennis 1953-1989
  - 27 jaar lid van de Raad van Bestuur waaronder ook verantwoordelijke transfertcommissie
   
• International Committee of Sports for the Deaf
  - Technical Official tennis 1955-1984

Het is met grote ontroering en treurigheid dat wij het overlijden van onze vriend Joseph op woensdag 19 augustus vernamen.

Zijn afwezigheid laat reeds een grote leegte bij al degenen die hem zijn tegengekomen: vrienden, familie, sportbestuurders, atleten zowel in België als in het buitenland.

De nationale bond was zijn oogappel waar hij nauwkeurig op toezag voor het welzijn van de atleten.

Het is misschien geen toeval dat de nieuwe structuur en huisstijl van onze bond Belgian Deaf sport Committee ontstaan is met als voorlopige bekroning een betere erkenning van de stille sport door een persconferentie binnen het B.O.I.C., georganiseerd de dag voor zijn overlijden als was het een teken dat hij zag dat het goed was en hij in alle rust kon heengaan...

Het succes van deze persconferentie wordt aan hem gewijd daar hij begin 2008 als voorzitter carte blanche gaf aan de verantwoordelijkheden om dit te bewerkstelligen.

In vroegere jaren was tennis binnen onze bond de sport waar hij zo graag voor werkte en hij bracht het zelfs tot de grote patron van die sport op wereldvlak binnen het I.C.S.D..

Joseph was echter zo erg van het leven geboeid dat hij ook op sociaal vlak meelevend was en zijn functies in het Foyer van Woluwe, F.F.S.B., S.I.S.B. en andere waren een teken dat hij alom gewaardeerd werd.

Vooral de zorg voor de gepensioneerden van "zijn" Charette in Woluwe waar hij als directeur tot in zijn laatste jaren zich inzette voor zijn oudere lotgenoten maakte hem alom geliefd. Steeds mochten deze gepensioneerden bij hem om raad en daad vragen. Ook voor jongere dove lotgenoten was hij steeds bezorgd en hielp hij waar hij kon.

Zijn kwaliteiten opsommen zou veel te lang zijn maar overal blonk hij uit door zijn jovialiteit waar hij op subtiele wijze gesprekken voerde. Zijn gebaren verstomden de ogen van zijn gesprekspartners. Op vergaderingen had hij de gave om conflicten te vermijden met de nodige diplomatie en zelfs met de nodige humor! Hij was daarin steeds dapper en vooral open voor allen!

Hij spiegelde zich graag aan zijn voorbeeld Antoine Dresse samen met zijn generatiegenoten Henri Compère, Boudewijn De Roose en anderen. Het is door hen dat onze bond hier nu ook bestaat en daarvoor zijn we Joseph zeer erkentelijk.

Joseph was als een vader voor ons allen waar we graag naar opkeken. Zijn figuur zal steeds in ons geheugen en hart gegrift staan.

Joseph, dank voor alles en geniet van een welverdiende rust!

Langs deze weg om presenteert de Raad van Bestuur van het BDC namens al haar sportleden haar oprecht rouwbeklag aan zijn echtgenote Denise en familie.

Voor het BDC,